بيايد أيمن مىگردد از فزع وترس روز قيامت ، وبه سيئه كه هر كه با آن سيئه بيايد بر رو مىافتد در آتش جهنم ؟ گفت : بلى يا أمير المؤمنين . حضرت فرمود : آن حسنه ، محبت ما أهل بيت است ؛ وآن سيئه ، بغض ما أهل بيت « 1 » . وابن ماهيار به سند معتبر ديگر روايت كرده است از عمار ساباطى كه گفت : ابن أبي يعفور از حضرت صادق عليه السّلام سؤال كرد از تفسير اين آية ، حضرت فرمود كه : حسنه در اين آية شناختن امام است ، وأطاعت أو أطاعت خداست « 2 » . وبه روايت ديگر : فرمود كه : حسنه ، ولايت أمير المؤمنين عليه السّلام است « 3 » . وبه سند معتبر ديگر از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده است كه : حسنه ، ولايت علي عليه السّلام است ؛ وسيئه ، عداوت وبغض أو « 4 » . وشيخ طوسي در مجالس روايت كرده است به سند معتبر از عمار ساباطى كه حضرت صادق عليه السّلام فرمود كه : قبول نمىكند خدا از بندگان اعمال صالحه كه مىكنند هرگاه ولايت امام جور كننده‌اى اختيار كنند كه از جانب خدا منصوب نشده باشد . ابن أبي يعفور گفت : خدا مىفرمايد مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها تا آخر آية ، پس چگونه نفع نمىكند عمل صالح از كسى كه ولايت امام جائر داشته باشد ؟ حضرت فرمود : مىدانى حسنه‌اى كه خدا در اين آية فرموده است كدام است ؟ آن شناختن امام است وأطاعت كردن أو ، وسيئه كه بعد از اين فرموده است انكار كردن امامي است كه از جانب خدا منصوب گرديده . پس حضرت فرمود كه : هر كه بيايد در روز قيامت با ولايت امام جور كننده‌اى كه از جانب خدا نباشد ومنكر حقّ ما أهل بيت باشد وانكار كند امامت وولايت ما را ، خدا أو را سرنگون در آتش جهنم مىاندازد در روز قيامت « 5 » .

--> ( 1 ) . تأويل الآيات الظاهرة 1 / 410 ؛ مناقب ابن شهرآشوب 3 / 121 ؛ عمدهء ابن بطريق 75 ؛ امالى شيخ طوسي 493 ؛ تفسير فرات كوفي 312 ؛ شواهد التنزيل 1 / 548 - 549 ؛ فرائد السمطين 2 / 297 - 299 . ( 2 ) . تأويل الآيات الظاهرة 1 / 411 . ( 3 ) . تأويل الآيات الظاهرة 1 / 411 . ( 4 ) . تأويل الآيات الظاهرة 1 / 411 . ( 5 ) . امالى شيخ طوسي 417 .